Rude kao adut za čuvanje zemlje od velikih sila

Tokom 1930-ih godina Kraljevina Jugoslavija pokušava da balansira između velikih evropskih sila. Kralj Aleksandar upozorava na rastuću moć Nemačke i njeno širenje prema Balkanu. Država koristi izvoz rudnih sirovina i poljoprivrednih proizvoda kao sredstvo spoljne politike. Godine 1934. potpisan je trgovinski sporazum sa Nemačkom kojim Jugoslavija dobija status najpovlašćenije nacije. Nemački predstavnici, uključujući Hermana Geringa, posećuju Beograd u okviru diplomatskih odnosa. Nakon ubistva kralja Aleksandra politika balansiranja se nastavlja pod knezom Pavlom. Saradnja sa Berlinom se produbljuje kroz trgovinu i vojnu razmenu. Ovakva politika dovodi do sve većih pritisaka pred izbijanje rata.