Za rečni put u ravnici iskopano je zemlje kao za Panamski kanal

Izgradnja kanala koji povezuju Dunav i Tisu započela je krajem 18. veka sa ciljem isušivanja močvara i unapređenja plovidbe u Bačkoj. Projekat su osmislila braća Kiš, a prvi veliki kanal završen je početkom 19. veka. Njegova izgradnja omogućila je naseljavanje plodnih područja i razvoj poljoprivrede. Tokom narednih decenija sistem je proširivan novim kanalima i prevodnicama. Poseban značaj imao je za transport žita i drugih poljoprivrednih proizvoda. Posle Drugog svetskog rata nastala je ideja o izgradnji hidrosistema Dunav–Tisa–Dunav. Za njegovu realizaciju iskopano je oko 130 miliona kubika zemlje, što ga svrstava među najveće hidrotehničke projekte u regionu.