Služba za “vraćanje u život polumrtvih”

Ustavom iz 1835. godine u Srbiji je predviđena obaveza osnivanja službe za hitnu medicinsku pomoć u Beogradu. Tokom 19. veka opštinski lekari su dežurali u centralnoj ambulanti u ulici Kralja Milana i izlazili na intervencije po pozivu građana. Početkom 20. veka zabeležen je prvi telefonski poziv za medicinsku pomoć nakon saobraćajne nesreće kod železničke stanice Senjak. Srpsko lekarsko društvo podržalo je organizovanje stalnog dežurstva lekara za hitne slučajeve u gradu. Godine 1908. formirana je sanitetsko-policijska služba koja je obuhvatila spasavanje i prvu pomoć građanima. Pravilnikom iz 1909. precizno su definisane dužnosti dežurnih lekara i uslovi za izlazak na intervencije.