Kako su Beograđani otkrili skijanje i “hajking”

Avala je u prvoj polovini 20. veka bila jedno od glavnih izletišta Beograđana, dostupna autobusom, vozom i pešačenjem iz različitih pravaca. Novinski članci iz 1938. godine detaljno su opisivali rute iz Beograda preko Belog Potoka, Resnika i Ripnja ka vrhu planine. Pešačke staze vodile su kroz potoke, šume i sela, uz vreme hoda od jednog do tri sata u jednom pravcu. Na Avali su postojale kafane, planinski domovi i mesta za odmor i prenoćište izletnika. Zimi su se na visini od 511 metara razvijali prvi oblici rekreativnog skijanja u Beogradu. Avala je u tom periodu predstavljala kombinaciju sporta, prirode i organizovanih izleta.