Masovna potraga za stanom u Beogradu zvana je “idilom”

U beogradskim novinama 1929. godine opisana je česta sezonska selidba stanovnika grada između proleća i jeseni. Stanari su tražili sobe sa osnovnim uslovima poput pristupa sa ulice i odvojenih prostorija. Zbog slabog standarda stanovanja, komfor je bio ograničen i teško dostupan većini stanovnika. Gazde su često odbijale porodice sa decom zbog straha od oštećenja imovine i buke. Selidbe su se obavljale više puta godišnje, često uz pomoć nosača i komšija. Nakon Prvog svetskog rata uvedene su i gradske regulative kako bi se ublažila stambena kriza.