Mučno značenje Kalemegdana i Topčidera u Prvom svetskom ratu

Tokom austrougarske okupacije Beograda u Prvom svetskom ratu od 1915. do 1918. godine grad je bio pogođen glađu, bolestima i represijom. Na Kalemegdanu je uspostavljen logor kroz koji je dnevno prolazilo i do 500 ljudi. Zatočenici su odvođeni u internaciju u logore širom Austro-Ugarske, Nemačke i Bugarske. Topčider je korišćen kao prinudna ekonomija za zatvorene civile i seljake iz okoline Beograda. Internacije su zahvatile desetine hiljada ljudi, uz visoku stopu smrtnosti u logorima. Stanovništvo je bilo izloženo vešanjima, bolestima i masovnim deportacijama. Ova dva logora ostala su aktivna do kraja okupacije 1918. godine. Posledice su bile teški demografski gubici i razrušen grad.