Nestanak beogradske narodne nošnje

Nakon Drugog svetskog rata u Beogradu i njegovoj okolini dolazi do velikih promena u svakodnevnom životu i načinu odevanja. Tradicionalna narodna nošnja, koja je bila prisutna u selima oko prestonice, postepeno nestaje pod uticajem moderne konfekcije i industrijske proizvodnje. Do tada je odeća nastajala u domaćoj radinosti, gde su žene imale glavnu ulogu u tkanju, šivenju i ukrašavanju. Materijali su se pravili od vune i konoplje, a kasnije se pojavljuju pamuk i fabričke tkanine koje menjaju stare običaje. Zanatlije poput abadžija, terzija i ćurčija sve više bivaju potisnute pojavom krojača i fabrika. Time se tradicionalna beogradska narodna nošnja postepeno gubi i nestaje iz svakodnevnog života.