Sela na putu za grad

Beograd je tokom razvoja postupno apsorbovao okolna sela i pretvarao ih u gradske zone. Naselja poput Mirijeva, Bežanije, Žarkova i Borče nekada su bila udaljena ruralna područja bez urbane infrastrukture. Krajem 19. i početkom 20. veka ova sela su bila odvojena od grada i imala poljoprivredni karakter. Širenjem Beograda, naročito posle Drugog svetskog rata, dolazi do njihove urbanizacije i integracije u gradsko tkivo. U mnogim slučajevima zadržani su tragovi starog seoskog života. Danas su ta naselja deo šireg urbanog prostora i predstavljaju važne stambene zone. Proces transformacije i dalje traje na pojedinim lokacijama.