Telefon na kom je izgovoreno legendarno “Alo, Požega”

Indukcioni telefoni sa ručnom kurblom nekada su bili uobičajeno sredstvo komunikacije na železnici, u vojsci i preko telefonskih centrala. Okretanjem kurble slao se signal koji je pokretao zvono na drugom telefonu, dok je za razgovor bila zadužena baterija. Telefonistkinja je zatim ručno povezivala poziv sa željenim korisnikom, a kraj razgovora prijavljivao se ponovnim okretanjem kurble. Ovakve telefone proizvodile su i jugoslovenske fabrike Iskra i Rade Končar. Fraza „Alo, Požega“ iz filma „Užička republika“ učinila je ovaj uređaj prepoznatljivim širom bivše Jugoslavije. Zbog jednostavne i pouzdane konstrukcije indukcioni telefoni zadržali su primenu u pojedinim sistemima i decenijama kasnije.